مجله تفریحی پرشین نایس

» تقویت عضلات ران با دوچرخه سواریپرشین نایس

سه شنبه ۵ بهمن ۱۳۹۵

دنیایی شاد و پر انرژی با دوچرخه سواری

دسته بندی : اخبار ، سلامتی ، ورزشی تاریخ : شنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۵

دنیایی شاد و پر انرژی با دوچرخه سواری

دنیایی شاد با دوچرخه سواری

bicycle

یکی از لذت بخش ترین ورزش های دوران کودکی همه ما این بود که سوار دوچرخه شویم و با سرعت رکاب بزنیم و باد موهایمان را تکان دهد و ما هم بلند بخنیدم.

ریشه همین احساسات و عواطف در بعضی از آدما باقی مانده است و هر روز صبح به عشق این از خواب بیدار می شوند که قبل از کار سوار دوچرخه شوند و اطراف محله را چرخ بزنند و از سپیده دم لذت ببرند یا حتی بعضی از افراد نیمه شب را به این کار اختصاص میدهند و با رکاب زدن حال خود را قبل از خواب خوب میکنند.

بنظر شما این احساس شادی از کجا نشأت میگیرد دوندگان به این احساس “شور دویدن” می‌ گویند که دوچرخه‌ سواری هم آن را حس می‌کنند. و حالا پژوهشگران یک قدم به شناخت علت آن نزدیک‌ تر شده‌ اند. مثل بسیاری از تمایلات بیولوژیکی ما، میل به دوچرخه‌ رانی بیشتر عملکردی از غرایز حفظ بقاء ماست سیگنالی ریشه‌ دار در درون مغز که طالب گذران زندگیست.

دو ماده شیمیایی مهم در مغز در این پدیده دخیل هستند: لپتین، هورمون متابولیک و دوپامین، که یک ناقل عصبی است. لپتین که از مشتقات سلول‌ های چربی است، به مغزمان گزارش می‌دهد که چه زمانی بدن ما انرژی کافی دارد. وقتی میزان لپتین کم باشد، شما میل به فعالیت بدنی پیدا می‌کنید؛ تحقیقات نشان می‌ دهد این اتفاق اغلب در افرادی روی می‌ دهد که زیاد تمرینات استقامتی انجام می‌دهند، مانند دوچرخه سواری. وقتی از دوچرخه پیاده می‌شویم و وعده بعد از دوچرخه‌ سواری را می‌خوریم، مغز به‌عنوان پاداش، دوپامین را که مفرح است آزاد می‌ کند. این اتفاق تبدیل به یک چرخه خود تداوم بخش از شادی می‌ شود که ما را درحالت بیتشر خواستن این تفریح نگه می‌ دارد. محققان دانشگاه مونترال، به‌ تازگی این مکانیسم بازخورد عصبی را در موش‌ های مورد مطالعه کشف کردند.

موش‌ هایی که پروتئین حساس به لپتین‌ شان کم بود دو برابر بیشتر از موش‌ هایی که این کمبود را نداشتند، روی چرخ‌ هایشان پریدند. دکتر استفان فولتون، سرپرست تحقیقات می‌گوید: ” ما فکر می‌ کنیم، افتی که در میزان لپتین رخ می‌دهد، باعث افزایش انگیزه برای فعالیت بدنی می‌ شود و واسطه‌ ای است برای بهبود اکتشاف و خواستن غذا” انگیزه ما هرچه که باشد ما عاشق حس خوب و راضی‌ کننده‌ ای هستیم که دوچرخه‌ سواری به ما می‌دهد؛ مخصوصا پاداشی که از خوردن بعد از دوچرخه‌ سواری نصیب‌ مان می‌شود.